Japuji Sahib


ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥

Ik▫oaʼnkār saṯ nām karṯā purakẖ nirbẖa▫o nirvair akāl mūraṯ ajūnī saibẖaʼn gur parsāḏ.

॥ ਜਪੁ ॥

जपु ॥

Jap.

ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥

आदि सचु जुगादि सचु ॥

Āḏ sacẖ jugāḏ sacẖ.

ਹੈ ਭੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭੀ ਸਚੁ ॥੧॥

है भी सचु नानक होसी भी सचु ॥१॥

Hai bẖī sacẖ Nānak hosī bẖī sacẖ. ||1||

ਸੋਚੈ ਸੋਚਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸੋਚੀ ਲਖ ਵਾਰ ॥

सोचै सोचि न होवई जे सोची लख वार ॥

Socẖai socẖ na hova▫ī je socẖī lakẖ vār.

ਚੁਪੈ ਚੁਪ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਲਾਇ ਰਹਾ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥

चुपै चुप न होवई जे लाइ रहा लिव तार ॥

Cẖupai cẖup na hova▫ī je lā▫e rahā liv ṯār.

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੀ ਜੇ ਬੰਨਾ ਪੁਰੀਆ ਭਾਰ ॥

भुखिआ भुख न उतरी जे बंना पुरीआ भार ॥

Bẖukẖi▫ā bẖukẖ na uṯrī je bannā purī▫ā bẖār.

ਸਹਸ ਸਿਆਣਪਾ ਲਖ ਹੋਹਿ ਤ ਇਕ ਨ ਚਲੈ ਨਾਲਿ ॥

सहस सिआणपा लख होहि त इक न चलै नालि ॥

Sahas si▫āṇpā lakẖ hohi ṯa ik na cẖalai nāl.

ਕਿਵ ਸਚਿਆਰਾ ਹੋਈਐ ਕਿਵ ਕੂੜੈ ਤੁਟੈ ਪਾਲਿ ॥

किव सचिआरा होईऐ किव कूड़ै तुटै पालि ॥

Kiv sacẖi▫ārā ho▫ī▫ai kiv kūrhai ṯutai pāl.

ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ॥੧॥

हुकमि रजाई चलणा नानक लिखिआ नालि ॥१॥

Hukam rajā▫ī cẖalṇā Nānak likẖi▫ā nāl. ||1||

ਹੁਕਮੀ ਹੋਵਨਿ ਆਕਾਰ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਈ ॥

हुकमी होवनि आकार हुकमु न कहिआ जाई ॥

Hukmī hovan ākār hukam na kahi▫ā jā▫ī.

ਹੁਕਮੀ ਹੋਵਨਿ ਜੀਅ ਹੁਕਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥

हुकमी होवनि जीअ हुकमि मिलै वडिआई ॥

Hukmī hovan jī▫a hukam milai vadi▫ā▫ī.

ਹੁਕਮੀ ਉਤਮੁ ਨੀਚੁ ਹੁਕਮਿ ਲਿਖਿ ਦੁਖ ਸੁਖ ਪਾਈਅਹਿ ॥

हुकमी उतमु नीचु हुकमि लिखि दुख सुख पाईअहि ॥

Hukmī uṯam nīcẖ hukam likẖ ḏukẖ sukẖ pā▫ī▫ah.

ਇਕਨਾ ਹੁਕਮੀ ਬਖਸੀਸ ਇਕਿ ਹੁਕਮੀ ਸਦਾ ਭਵਾਈਅਹਿ ॥

इकना हुकमी बखसीस इकि हुकमी सदा भवाईअहि ॥

Iknā hukmī bakẖsīs ik hukmī saḏā bẖavā▫ī▫ah.

ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਬਾਹਰਿ ਹੁਕਮ ਨ ਕੋਇ ॥

हुकमै अंदरि सभु को बाहरि हुकम न कोइ ॥

Hukmai anḏar sabẖ ko bāhar hukam na ko▫e.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਜੇ ਬੁਝੈ ਤ ਹਉਮੈ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥

नानक हुकमै जे बुझै त हउमै कहै न कोइ ॥२॥

Nānak hukmai je bujẖai ṯa ha▫umai kahai na ko▫e. ||2||

ਗਾਵੈ ਕੋ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਕਿਸੈ ਤਾਣੁ ॥

गावै को ताणु होवै किसै ताणु ॥

Gāvai ko ṯāṇ hovai kisai ṯāṇ.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਦਾਤਿ ਜਾਣੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥

गावै को दाति जाणै नीसाणु ॥

Gāvai ko ḏāṯ jāṇai nīsāṇ.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਗੁਣ ਵਡਿਆਈਆ ਚਾਰ ॥

गावै को गुण वडिआईआ चार ॥

Gāvai ko guṇ vaḏi▫ā▫ī▫ā cẖār.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਵਿਦਿਆ ਵਿਖਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गावै को विदिआ विखमु वीचारु ॥

Gāvai ko viḏi▫ā vikẖam vīcẖār.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਸਾਜਿ ਕਰੇ ਤਨੁ ਖੇਹ ॥

गावै को साजि करे तनु खेह ॥

Gāvai ko sāj kare ṯan kẖeh.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਜੀਅ ਲੈ ਫਿਰਿ ਦੇਹ ॥

गावै को जीअ लै फिरि देह ॥

Gāvai ko jī▫a lai fir ḏeh.

ਗਾਵੈ ਕੋ ਜਾਪੈ ਦਿਸੈ ਦੂਰਿ ॥

गावै को जापै दिसै दूरि ॥

Gāvai ko jāpai ḏisai ḏūr.
ਗਾਵੈ ਕੋ ਵੇਖੈ ਹਾਦਰਾ ਹਦੂਰਿ ॥

गावै को वेखै हादरा हदूरि ॥

Gāvai ko vekẖai hāḏrā haḏūr.

ਕਥਨਾ ਕਥੀ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਿ ॥

कथना कथी न आवै तोटि ॥

Kathnā kathī na āvai ṯot.

ਕਥਿ ਕਥਿ ਕਥੀ ਕੋਟੀ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ॥

कथि कथि कथी कोटी कोटि कोटि ॥

Kath kath kathī kotī kot kot.

ਦੇਦਾ ਦੇ ਲੈਦੇ ਥਕਿ ਪਾਹਿ ॥

देदा दे लैदे थकि पाहि ॥

Ḏeḏā ḏe laiḏe thak pāhi.

ਜੁਗਾ ਜੁਗੰਤਰਿ ਖਾਹੀ ਖਾਹਿ ॥

जुगा जुगंतरि खाही खाहि ॥

Jugā juganṯar kẖāhī kẖāhi.

ਹੁਕਮੀ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਰਾਹੁ ॥

हुकमी हुकमु चलाए राहु ॥

Hukmī hukam cẖalā▫e rāhu.

ਨਾਨਕ ਵਿਗਸੈ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੩॥

नानक विगसै वेपरवाहु ॥३॥

Nānak vigsai veparvāhu. ||3||

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੁ ਨਾਇ ਭਾਖਿਆ ਭਾਉ ਅਪਾਰੁ ॥

साचा साहिबु साचु नाइ भाखिआ भाउ अपारु ॥

Sācẖā sāhib sācẖ nā▫e bẖākẖi▫ā bẖā▫o apār.

ਆਖਹਿ ਮੰਗਹਿ ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥

आखहि मंगहि देहि देहि दाति करे दातारु ॥

Ākẖahi mangahi ḏehi ḏehi ḏāṯ kare ḏāṯār.

ਫੇਰਿ ਕਿ ਅਗੈ ਰਖੀਐ ਜਿਤੁ ਦਿਸੈ ਦਰਬਾਰੁ ॥

फेरि कि अगै रखीऐ जितु दिसै दरबारु ॥

Fer kė agai rakẖī▫ai jiṯ ḏisai ḏarbār.

ਮੁਹੌ ਕਿ ਬੋਲਣੁ ਬੋਲੀਐ ਜਿਤੁ ਸੁਣਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

मुहौ कि बोलणु बोलीऐ जितु सुणि धरे पिआरु ॥

Muhou kė bolaṇ bolī▫ai jiṯ suṇ ḏẖare pi▫ār.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ ॥

अम्रित वेला सचु नाउ वडिआई वीचारु ॥

Amriṯ velā sacẖ nā▫o vadi▫ā▫ī vīcẖār.

ਕਰਮੀ ਆਵੈ ਕਪੜਾ ਨਦਰੀ ਮੋਖੁ ਦੁਆਰੁ ॥

करमी आवै कपड़ा नदरी मोखु दुआरु ॥

Karmī āvai kapṛā naḏrī mokẖ ḏu▫ār.

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭੁ ਆਪੇ ਸਚਿਆਰੁ ॥੪॥

नानक एवै जाणीऐ सभु आपे सचिआरु ॥४॥

Nānak evai jāṇī▫ai sabẖ āpe sacẖiār. ||4||

ਥਾਪਿਆ ਨ ਜਾਇ ਕੀਤਾ ਨ ਹੋਇ ॥

थापिआ न जाइ कीता न होइ ॥

Thāpi▫ā na jā▫e kīṯā na ho▫e.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਇ ॥

आपे आपि निरंजनु सोइ ॥

Āpe āp niranjan so▫e.

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਪਾਇਆ ਮਾਨੁ ॥

जिनि सेविआ तिनि पाइआ मानु ॥

Jin sevi▫ā ṯin pā▫i▫ā mān.

ਨਾਨਕ ਗਾਵੀਐ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

नानक गावीऐ गुणी निधानु ॥

Nānak gāvī▫ai guṇī niḏẖān.

ਗਾਵੀਐ ਸੁਣੀਐ ਮਨਿ ਰਖੀਐ ਭਾਉ ॥

गावीऐ सुणीऐ मनि रखीऐ भाउ ॥

Gāvī▫ai suṇī▫ai man rakẖī▫ai bẖā▫o.

ਦੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਸੁਖੁ ਘਰਿ ਲੈ ਜਾਇ ॥

दुखु परहरि सुखु घरि लै जाइ ॥

Ḏukẖ parhar sukẖ gẖar lai jā▫e.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਦੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

गुरमुखि नादं गुरमुखि वेदं गुरमुखि रहिआ समाई ॥

Gurmukẖ nāḏaʼn gurmukẖ veḏaʼn gurmukẖ rahi▫ā samā▫ī.

ਗੁਰੁ ਈਸਰੁ ਗੁਰੁ ਗੋਰਖੁ ਬਰਮਾ ਗੁਰੁ ਪਾਰਬਤੀ ਮਾਈ ॥

गुरु ईसरु गुरु गोरखु बरमा गुरु पारबती माई ॥

Gur īsar gur gorakẖ barmā gur pārbaṯī mā▫ī.

ਜੇ ਹਉ ਜਾਣਾ ਆਖਾ ਨਾਹੀ ਕਹਣਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥

जे हउ जाणा आखा नाही कहणा कथनु न जाई ॥

Je ha▫o jāṇā ākẖā nāhī kahṇā kathan na jā▫ī.

ਗੁਰਾ ਇਕ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥

गुरा इक देहि बुझाई ॥

Gurā ik ḏehi bujẖā▫ī.

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਮੈ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੫॥

सभना जीआ का इकु दाता सो मै विसरि न जाई ॥५॥

Sabẖnā jī▫ā kā ik ḏāṯā so mai visar na jā▫ī. ||5||

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਾ ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵਾ ਵਿਣੁ ਭਾਣੇ ਕਿ ਨਾਇ ਕਰੀ ॥

तीरथि नावा जे तिसु भावा विणु भाणे कि नाइ करी ॥

Ŧirath nāvā je ṯis bẖāvā viṇ bẖāṇe kė nā▫e karī.

ਜੇਤੀ ਸਿਰਠਿ ਉਪਾਈ ਵੇਖਾ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿ ਮਿਲੈ ਲਈ ॥

जेती सिरठि उपाई वेखा विणु करमा कि मिलै लई ॥

Jeṯī siraṯẖ upā▫ī vekẖā viṇ karmā kė milai la▫ī.

ਮਤਿ ਵਿਚਿ ਰਤਨ ਜਵਾਹਰ ਮਾਣਿਕ ਜੇ ਇਕ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥

मति विचि रतन जवाहर माणिक जे इक गुर की सिख सुणी ॥

Maṯ vicẖ raṯan javāhar māṇik je ik gur kī sikẖ suṇī.

ਗੁਰਾ ਇਕ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥

गुरा इक देहि बुझाई ॥

Gurā ik ḏehi bujẖā▫ī.

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਮੈ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੬॥

सभना जीआ का इकु दाता सो मै विसरि न जाई ॥६॥

Sabẖnā jī▫ā kā ik ḏāṯā so mai visar na jā▫ī. ||6||

ਜੇ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਆਰਜਾ ਹੋਰ ਦਸੂਣੀ ਹੋਇ ॥

जे जुग चारे आरजा होर दसूणी होइ ॥

Je jug cẖāre ārjā hor ḏasūṇī ho▫e.

ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਐ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

नवा खंडा विचि जाणीऐ नालि चलै सभु कोइ ॥

Navā kẖanda vicẖ jāṇī▫ai nāl cẖalai sabẖ ko▫e.

ਚੰਗਾ ਨਾਉ ਰਖਾਇ ਕੈ ਜਸੁ ਕੀਰਤਿ ਜਗਿ ਲੇਇ ॥

चंगा नाउ रखाइ कै जसु कीरति जगि लेइ ॥

Cẖanga nā▫o rakẖā▫e kai jas kīraṯ jag le▫e.

ਜੇ ਤਿਸੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤ ਵਾਤ ਨ ਪੁਛੈ ਕੇ ॥

जे तिसु नदरि न आवई त वात न पुछै के ॥

Je ṯis naḏar na āvī ṯa vāṯ na pucẖẖai ke.

ਕੀਟਾ ਅੰਦਰਿ ਕੀਟੁ ਕਰਿ ਦੋਸੀ ਦੋਸੁ ਧਰੇ ॥

कीटा अंदरि कीटु करि दोसी दोसु धरे ॥

Kītā anḏar kīt kar ḏosī ḏos ḏẖare.

ਨਾਨਕ ਨਿਰਗੁਣਿ ਗੁਣੁ ਕਰੇ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਗੁਣੁ ਦੇ ॥

नानक निरगुणि गुणु करे गुणवंतिआ गुणु दे ॥

Nānak nirguṇ guṇ kare guṇvanṯi▫ā guṇ ḏe.

ਤੇਹਾ ਕੋਇ ਨ ਸੁਝਈ ਜਿ ਤਿਸੁ ਗੁਣੁ ਕੋਇ ਕਰੇ ॥੭॥

तेहा कोइ न सुझई जि तिसु गुणु कोइ करे ॥७॥

Ŧehā ko▫e na sujẖ▫ī jė ṯis guṇ ko▫e kare. ||7||

ਸੁਣਿਐ ਸਿਧ ਪੀਰ ਸੁਰਿ ਨਾਥ ॥

सुणिऐ सिध पीर सुरि नाथ ॥

Suṇi▫ai siḏẖ pīr sur nāth.

ਸੁਣਿਐ ਧਰਤਿ ਧਵਲ ਆਕਾਸ ॥

सुणिऐ धरति धवल आकास ॥

Suṇi▫ai ḏẖaraṯ ḏẖaval ākās.

ਸੁਣਿਐ ਦੀਪ ਲੋਅ ਪਾਤਾਲ ॥

सुणिऐ दीप लोअ पाताल ॥

Suṇi▫ai ḏīp lo▫a pāṯāl.

ਸੁਣਿਐ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਕਾਲੁ ॥

सुणिऐ पोहि न सकै कालु ॥

Suṇi▫ai pohi na sakai kāl.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥

नानक भगता सदा विगासु ॥

Nānak bẖagṯā saḏā vigās.

ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੮॥

सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥८॥

Suṇi▫ai ḏūkẖ pāp kā nās. ||8||

ਸੁਣਿਐ ਈਸਰੁ ਬਰਮਾ ਇੰਦੁ ॥

सुणिऐ ईसरु बरमा इंदु ॥

Suṇi▫ai īsar barmā inḏ.

ਸੁਣਿਐ ਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਣ ਮੰਦੁ ॥

सुणिऐ मुखि सालाहण मंदु ॥

Suṇi▫ai mukẖ sālāhaṇ manḏ.

ਸੁਣਿਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਤਨਿ ਭੇਦ ॥

सुणिऐ जोग जुगति तनि भेद ॥

Suṇi▫ai jog jugaṯ ṯan bẖeḏ.

ਸੁਣਿਐ ਸਾਸਤ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਵੇਦ ॥

सुणिऐ सासत सिम्रिति वेद ॥

Suṇi▫ai sāsaṯ simriṯ veḏ.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥

नानक भगता सदा विगासु ॥

Nānak bẖagṯā saḏā vigās.
ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੯॥

सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥९॥

Suṇi▫ai ḏūkẖ pāp kā nās. ||9||

ਸੁਣਿਐ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਗਿਆਨੁ ॥

सुणिऐ सतु संतोखु गिआनु ॥

Suṇi▫ai saṯ sanṯokẖ gi▫ān.

ਸੁਣਿਐ ਅਠਸਠਿ ਕਾ ਇਸਨਾਨੁ ॥

सुणिऐ अठसठि का इसनानु ॥

Suṇi▫ai aṯẖsaṯẖ kā isnān.

ਸੁਣਿਐ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥

सुणिऐ पड़ि पड़ि पावहि मानु ॥

Suṇi▫ai paṛ paṛ pāvahi mān.

ਸੁਣਿਐ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

सुणिऐ लागै सहजि धिआनु ॥

Suṇi▫ai lāgai sahj ḏẖi▫ān.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥

नानक भगता सदा विगासु ॥

Nānak bẖagṯā saḏā vigās.

ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੧੦॥

सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥१०॥

Suṇi▫ai ḏūkẖ pāp kā nās. ||10||

ਸੁਣਿਐ ਸਰਾ ਗੁਣਾ ਕੇ ਗਾਹ ॥

सुणिऐ सरा गुणा के गाह ॥

Suṇi▫ai sarā guṇā ke gāh.

ਸੁਣਿਐ ਸੇਖ ਪੀਰ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥

सुणिऐ सेख पीर पातिसाह ॥

Suṇi▫ai sekẖ pīr pāṯisāh.

ਸੁਣਿਐ ਅੰਧੇ ਪਾਵਹਿ ਰਾਹੁ ॥

सुणिऐ अंधे पावहि राहु ॥

Suṇi▫ai anḏẖe pāvahi rāhu.

ਸੁਣਿਐ ਹਾਥ ਹੋਵੈ ਅਸਗਾਹੁ ॥

सुणिऐ हाथ होवै असगाहु ॥

Suṇi▫ai hāth hovai asgāhu.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥

नानक भगता सदा विगासु ॥

Nānak bẖagṯā saḏā vigās.

ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੧੧॥

सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥११॥

Suṇi▫ai ḏūkẖ pāp kā nās. ||11||

ਮੰਨੇ ਕੀ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

मंने की गति कही न जाइ ॥

Manne kī gaṯ kahī na jā▫e.

ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਪਿਛੈ ਪਛੁਤਾਇ ॥

जे को कहै पिछै पछुताइ ॥

Je ko kahai picẖẖai pacẖẖuṯā▫e.

ਕਾਗਦਿ ਕਲਮ ਨ ਲਿਖਣਹਾਰੁ ॥

कागदि कलम न लिखणहारु ॥

Kāgaḏ kalam na likẖaṇhār.

ਮੰਨੇ ਕਾ ਬਹਿ ਕਰਨਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

मंने का बहि करनि वीचारु ॥

Manne kā bahi karan vīcẖār.

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥

ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥

Aisā nām niranjan ho▫e.

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੨॥

जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१२॥

Je ko man jāṇai man ko▫e. ||12||

ਮੰਨੈ ਸੁਰਤਿ ਹੋਵੈ ਮਨਿ ਬੁਧਿ ॥

मंनै सुरति होवै मनि बुधि ॥

Mannai suraṯ hovai man buḏẖ.

ਮੰਨੈ ਸਗਲ ਭਵਣ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥

मंनै सगल भवण की सुधि ॥

Mannai sagal bẖavaṇ kī suḏẖ.

ਮੰਨੈ ਮੁਹਿ ਚੋਟਾ ਨਾ ਖਾਇ ॥

मंनै मुहि चोटा ना खाइ ॥

Mannai muhi cẖotā nā kẖā▫e.

ਮੰਨੈ ਜਮ ਕੈ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਇ ॥

मंनै जम कै साथि न जाइ ॥

Mannai jam kai sāth na jā▫e.

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥

ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥

Aisā nām niranjan ho▫e.

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੩॥

जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१३॥

Je ko man jāṇai man ko▫e. ||13||

ਮੰਨੈ ਮਾਰਗਿ ਠਾਕ ਨ ਪਾਇ ॥

मंनै मारगि ठाक न पाइ ॥

Mannai mārag ṯẖāk na pā▫e.

ਮੰਨੈ ਪਤਿ ਸਿਉ ਪਰਗਟੁ ਜਾਇ ॥

मंनै पति सिउ परगटु जाइ ॥

Mannai paṯ si▫o pargat jā▫e.

ਮੰਨੈ ਮਗੁ ਨ ਚਲੈ ਪੰਥੁ ॥

मंनै मगु न चलै पंथु ॥

Mannai mag na cẖalai panth.

ਮੰਨੈ ਧਰਮ ਸੇਤੀ ਸਨਬੰਧੁ ॥

मंनै धरम सेती सनबंधु ॥

Mannai ḏẖaram seṯī san▫banḏẖ.

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥

ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥

Aisā nām niranjan ho▫e.

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੪॥

जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१४॥

Je ko man jāṇai man ko▫e. ||14||

ਮੰਨੈ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖੁ ਦੁਆਰੁ ॥

मंनै पावहि मोखु दुआरु ॥

Mannai pāvahi mokẖ ḏu▫ār.

ਮੰਨੈ ਪਰਵਾਰੈ ਸਾਧਾਰੁ ॥

मंनै परवारै साधारु ॥

Mannai parvārai sāḏẖār.

ਮੰਨੈ ਤਰੈ ਤਾਰੇ ਗੁਰੁ ਸਿਖ ॥

मंनै तरै तारे गुरु सिख ॥

Mannai ṯarai ṯāre gur sikẖ.

ਮੰਨੈ ਨਾਨਕ ਭਵਹਿ ਨ ਭਿਖ ॥

मंनै नानक भवहि न भिख ॥

Mannai Nānak bẖavahi na bẖikẖ.

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥

ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥

Aisā nām niranjan ho▫e.

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੫॥

जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१५॥

Je ko man jāṇai man ko▫e. ||15||

ਪੰਚ ਪਰਵਾਣ ਪੰਚ ਪਰਧਾਨੁ ॥

पंच परवाण पंच परधानु ॥

Pancẖ parvāṇ pancẖ parḏẖān.

ਪੰਚੇ ਪਾਵਹਿ ਦਰਗਹਿ ਮਾਨੁ ॥

पंचे पावहि दरगहि मानु ॥

Pancẖe pāvahi ḏargahi mān.

ਪੰਚੇ ਸੋਹਹਿ ਦਰਿ ਰਾਜਾਨੁ ॥

पंचे सोहहि दरि राजानु ॥

Pancẖe sohahi ḏar rājān.

ਪੰਚਾ ਕਾ ਗੁਰੁ ਏਕੁ ਧਿਆਨੁ ॥

पंचा का गुरु एकु धिआनु ॥

Pancẖā kā gur ek ḏẖi▫ān.

ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥

जे को कहै करै वीचारु ॥

Je ko kahai karai vīcẖār.

ਕਰਤੇ ਕੈ ਕਰਣੈ ਨਾਹੀ ਸੁਮਾਰੁ ॥

करते कै करणै नाही सुमारु ॥

Karṯe kai karṇai nāhī sumār.

ਧੌਲੁ ਧਰਮੁ ਦਇਆ ਕਾ ਪੂਤੁ ॥

धौलु धरमु दइआ का पूतु ॥

Ḏẖoul ḏẖaram ḏa▫i▫ā kā pūṯ.

ਸੰਤੋਖੁ ਥਾਪਿ ਰਖਿਆ ਜਿਨਿ ਸੂਤਿ ॥

संतोखु थापि रखिआ जिनि सूति ॥

Sanṯokẖ thāp rakẖi▫ā jin sūṯ.

ਜੇ ਕੋ ਬੁਝੈ ਹੋਵੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥

जे को बुझै होवै सचिआरु ॥

Je ko bujẖai hovai sacẖiār.

ਧਵਲੈ ਉਪਰਿ ਕੇਤਾ ਭਾਰੁ ॥

धवलै उपरि केता भारु ॥

Ḏẖavlai upar keṯā bẖār.

ਧਰਤੀ ਹੋਰੁ ਪਰੈ ਹੋਰੁ ਹੋਰੁ ॥

धरती होरु परै होरु होरु ॥

Ḏẖarṯī hor parai hor hor.

ਤਿਸ ਤੇ ਭਾਰੁ ਤਲੈ ਕਵਣੁ ਜੋਰੁ ॥

तिस ते भारु तलै कवणु जोरु ॥

Ŧis ṯe bẖār ṯalai kavaṇ jor.

ਜੀਅ ਜਾਤਿ ਰੰਗਾ ਕੇ ਨਾਵ ॥

जीअ जाति रंगा के नाव ॥

Jī▫a jāṯ rangā ke nāv.

ਸਭਨਾ ਲਿਖਿਆ ਵੁੜੀ ਕਲਾਮ ॥

सभना लिखिआ वुड़ी कलाम ॥

Sabẖnā likẖi▫ā vuṛī kalām.

ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

एहु लेखा लिखि जाणै कोइ ॥

Ėhu lekẖā likẖ jāṇai ko▫e.

ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਕੇਤਾ ਹੋਇ ॥

लेखा लिखिआ केता होइ ॥

Lekẖā likẖi▫ā keṯā ho▫e.

ਕੇਤਾ ਤਾਣੁ ਸੁਆਲਿਹੁ ਰੂਪੁ ॥

केता ताणु सुआलिहु रूपु ॥

Keṯā ṯāṇ su▫ālihu rūp.

ਕੇਤੀ ਦਾਤਿ ਜਾਣੈ ਕੌਣੁ ਕੂਤੁ ॥

केती दाति जाणै कौणु कूतु ॥

Keṯī ḏāṯ jāṇai kouṇ kūṯ.

ਕੀਤਾ ਪਸਾਉ ਏਕੋ ਕਵਾਉ ॥

कीता पसाउ एको कवाउ ॥

Kīṯā pasā▫o eko kavā▫o.

ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਏ ਲਖ ਦਰੀਆਉ ॥

तिस ते होए लख दरीआउ ॥

Ŧis ṯe ho▫e lakẖ ḏarī▫ā▫o.

ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥

कुदरति कवण कहा वीचारु ॥

Kuḏraṯ kavaṇ kahā vīcẖār.

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥

वारिआ न जावा एक वार ॥

vāri▫ā na jāvā ek vār.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

जो तुधु भावै साई भली कार ॥

Jo ṯuḏẖ bẖāvai sā▫ī bẖalī kār.

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੬॥

तू सदा सलामति निरंकार ॥१६॥

Ŧū saḏā salāmaṯ nirankār. ||16||

ਅਸੰਖ ਜਪ ਅਸੰਖ ਭਾਉ ॥

असंख जप असंख भाउ ॥

Asaʼnkẖ jap asaʼnkẖ bẖā▫o.

ਅਸੰਖ ਪੂਜਾ ਅਸੰਖ ਤਪ ਤਾਉ ॥

असंख पूजा असंख तप ताउ ॥

Asaʼnkẖ pūjā asaʼnkẖ ṯap ṯā▫o.

ਅਸੰਖ ਗਰੰਥ ਮੁਖਿ ਵੇਦ ਪਾਠ ॥

असंख गरंथ मुखि वेद पाठ ॥

Asaʼnkẖ garanth mukẖ veḏ pāṯẖ.

ਅਸੰਖ ਜੋਗ ਮਨਿ ਰਹਹਿ ਉਦਾਸ ॥

असंख जोग मनि रहहि उदास ॥

Asaʼnkẖ jog man rahahi uḏās.
ਅਸੰਖ ਭਗਤ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਵੀਚਾਰ ॥

असंख भगत गुण गिआन वीचार ॥

Asaʼnkẖ bẖagaṯ guṇ gi▫ān vīcẖār.

ਅਸੰਖ ਸਤੀ ਅਸੰਖ ਦਾਤਾਰ ॥

असंख सती असंख दातार ॥

Asaʼnkẖ saṯī asaʼnkẖ ḏāṯār.

ਅਸੰਖ ਸੂਰ ਮੁਹ ਭਖ ਸਾਰ ॥

असंख सूर मुह भख सार ॥

Asaʼnkẖ sūr muh bẖakẖ sār.

ਅਸੰਖ ਮੋਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤਾਰ ॥

असंख मोनि लिव लाइ तार ॥

Asaʼnkẖ mon liv lā▫e ṯār.

ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥

कुदरति कवण कहा वीचारु ॥

Kuḏraṯ kavaṇ kahā vīcẖār.

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥

वारिआ न जावा एक वार ॥

vāri▫ā na jāvā ek vār.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

जो तुधु भावै साई भली कार ॥

Jo ṯuḏẖ bẖāvai sā▫ī bẖalī kār.

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੭॥

तू सदा सलामति निरंकार ॥१७॥

Ŧū saḏā salāmaṯ nirankār. ||17||

ਅਸੰਖ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਘੋਰ ॥

असंख मूरख अंध घोर ॥

Asaʼnkẖ mūrakẖ anḏẖ gẖor.

ਅਸੰਖ ਚੋਰ ਹਰਾਮਖੋਰ ॥

असंख चोर हरामखोर ॥

Asaʼnkẖ cẖor harāmkẖor.

ਅਸੰਖ ਅਮਰ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਜੋਰ ॥

असंख अमर करि जाहि जोर ॥

Asaʼnkẖ amar kar jāhi jor.

ਅਸੰਖ ਗਲਵਢ ਹਤਿਆ ਕਮਾਹਿ ॥

असंख गलवढ हतिआ कमाहि ॥

Asaʼnkẖ galvadẖ haṯi▫ā kamāhi.

ਅਸੰਖ ਪਾਪੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥

असंख पापी पापु करि जाहि ॥

Asaʼnkẖ pāpī pāp kar jāhi.

ਅਸੰਖ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਫਿਰਾਹਿ ॥

असंख कूड़िआर कूड़े फिराहि ॥

Asaʼnkẖ kūṛi▫ār kūṛe firāhi.

ਅਸੰਖ ਮਲੇਛ ਮਲੁ ਭਖਿ ਖਾਹਿ ॥

असंख मलेछ मलु भखि खाहि ॥

Asaʼnkẖ malecẖẖ mal bẖakẖ kẖāhi.

ਅਸੰਖ ਨਿੰਦਕ ਸਿਰਿ ਕਰਹਿ ਭਾਰੁ ॥

असंख निंदक सिरि करहि भारु ॥

Asaʼnkẖ ninḏak sir karahi bẖār.

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥

नानकु नीचु कहै वीचारु ॥

Nānak nīcẖ kahai vīcẖār.

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥

वारिआ न जावा एक वार ॥

vāri▫ā na jāvā ek vār.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

जो तुधु भावै साई भली कार ॥

Jo ṯuḏẖ bẖāvai sā▫ī bẖalī kār.

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੮॥

तू सदा सलामति निरंकार ॥१८॥

Ŧū saḏā salāmaṯ nirankār. ||18||

ਅਸੰਖ ਨਾਵ ਅਸੰਖ ਥਾਵ ॥

असंख नाव असंख थाव ॥

Asaʼnkẖ nāv asaʼnkẖ thāv.

ਅਗੰਮ ਅਗੰਮ ਅਸੰਖ ਲੋਅ ॥

अगम अगम असंख लोअ ॥

Agamm agamm asaʼnkẖ lo▫a.

ਅਸੰਖ ਕਹਹਿ ਸਿਰਿ ਭਾਰੁ ਹੋਇ ॥

असंख कहहि सिरि भारु होइ ॥

Asaʼnkẖ kėhahi sir bẖār ho▫e.

ਅਖਰੀ ਨਾਮੁ ਅਖਰੀ ਸਾਲਾਹ ॥

अखरी नामु अखरी सालाह ॥

Akẖrī nām akẖrī sālāh.

ਅਖਰੀ ਗਿਆਨੁ ਗੀਤ ਗੁਣ ਗਾਹ ॥

अखरी गिआनु गीत गुण गाह ॥

Akẖrī gi▫ān gīṯ guṇ gāh.

ਅਖਰੀ ਲਿਖਣੁ ਬੋਲਣੁ ਬਾਣਿ ॥

अखरी लिखणु बोलणु बाणि ॥

Akẖrī likẖaṇ bolaṇ bāṇ.

ਅਖਰਾ ਸਿਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ਵਖਾਣਿ ॥

अखरा सिरि संजोगु वखाणि ॥

Akẖrā sir sanjog vakẖāṇ.

ਜਿਨਿ ਏਹਿ ਲਿਖੇ ਤਿਸੁ ਸਿਰਿ ਨਾਹਿ ॥

जिनि एहि लिखे तिसु सिरि नाहि ॥

Jin ehi likẖe ṯis sir nāhi.

ਜਿਵ ਫੁਰਮਾਏ ਤਿਵ ਤਿਵ ਪਾਹਿ ॥

जिव फुरमाए तिव तिव पाहि ॥

Jiv furmā▫e ṯiv ṯiv pāhi.

ਜੇਤਾ ਕੀਤਾ ਤੇਤਾ ਨਾਉ ॥

जेता कीता तेता नाउ ॥

Jeṯā kīṯā ṯeṯā nā▫o.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਹੀ ਕੋ ਥਾਉ ॥

विणु नावै नाही को थाउ ॥

viṇ nāvai nāhī ko thā▫o.

ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥

कुदरति कवण कहा वीचारु ॥

Kuḏraṯ kavaṇ kahā vīcẖār.

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥

वारिआ न जावा एक वार ॥

vāri▫ā na jāvā ek vār.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

जो तुधु भावै साई भली कार ॥

Jo ṯuḏẖ bẖāvai sā▫ī bẖalī kār.

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੯॥

तू सदा सलामति निरंकार ॥१९॥

Ŧū saḏā salāmaṯ nirankār. ||19||

ਭਰੀਐ ਹਥੁ ਪੈਰੁ ਤਨੁ ਦੇਹ ॥

भरीऐ हथु पैरु तनु देह ॥

Bẖarī▫ai hath pair ṯan ḏeh.

ਪਾਣੀ ਧੋਤੈ ਉਤਰਸੁ ਖੇਹ ॥

पाणी धोतै उतरसु खेह ॥

Pāṇī ḏẖoṯai uṯras kẖeh.

ਮੂਤ ਪਲੀਤੀ ਕਪੜੁ ਹੋਇ ॥

मूत पलीती कपड़ु होइ ॥

Mūṯ palīṯī kapaṛ ho▫e.

ਦੇ ਸਾਬੂਣੁ ਲਈਐ ਓਹੁ ਧੋਇ ॥

दे साबूणु लईऐ ओहु धोइ ॥

Ḏe sābūṇ la▫ī▫ai oh ḏẖo▫e.

ਭਰੀਐ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥

भरीऐ मति पापा कै संगि ॥

Bẖarī▫ai maṯ pāpā kai sang.

ਓਹੁ ਧੋਪੈ ਨਾਵੈ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥

ओहु धोपै नावै कै रंगि ॥

Oh ḏẖopai nāvai kai rang.

ਪੁੰਨੀ ਪਾਪੀ ਆਖਣੁ ਨਾਹਿ ॥

पुंनी पापी आखणु नाहि ॥

Punnī pāpī ākẖaṇ nāhi.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਣਾ ਲਿਖਿ ਲੈ ਜਾਹੁ ॥

करि करि करणा लिखि लै जाहु ॥

Kar kar karṇā likẖ lai jāhu.

ਆਪੇ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹੁ ॥

आपे बीजि आपे ही खाहु ॥

Āpe bīj āpe hī kẖāhu.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਆਵਹੁ ਜਾਹੁ ॥੨੦॥

नानक हुकमी आवहु जाहु ॥२०॥

Nānak hukmī āvhu jāhu. ||20||

ਤੀਰਥੁ ਤਪੁ ਦਇਆ ਦਤੁ ਦਾਨੁ ॥

तीरथु तपु दइआ दतु दानु ॥

Ŧirath ṯap ḏa▫i▫ā ḏaṯ ḏān.

ਜੇ ਕੋ ਪਾਵੈ ਤਿਲ ਕਾ ਮਾਨੁ ॥

जे को पावै तिल का मानु ॥

Je ko pāvai ṯil kā mān.

ਸੁਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਮਨਿ ਕੀਤਾ ਭਾਉ ॥

सुणिआ मंनिआ मनि कीता भाउ ॥

Suṇi▫ā mani▫ā man kīṯā bẖā▫o.

ਅੰਤਰਗਤਿ ਤੀਰਥਿ ਮਲਿ ਨਾਉ ॥

अंतरगति तीरथि मलि नाउ ॥

Anṯargaṯ ṯirath mal nā▫o.

ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

सभि गुण तेरे मै नाही कोइ ॥

Sabẖ guṇ ṯere mai nāhī ko▫e.

ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਕੀਤੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

विणु गुण कीते भगति न होइ ॥

viṇ guṇ kīṯe bẖagaṯ na ho▫e.

ਸੁਅਸਤਿ ਆਥਿ ਬਾਣੀ ਬਰਮਾਉ ॥

सुअसति आथि बाणी बरमाउ ॥

Su▫asaṯ āth baṇī barmā▫o.

ਸਤਿ ਸੁਹਾਣੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥

सति सुहाणु सदा मनि चाउ ॥

Saṯ suhāṇ saḏā man cẖā▫o.

ਕਵਣੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਕਵਣੁ ਕਵਣ ਥਿਤਿ ਕਵਣੁ ਵਾਰੁ ॥

कवणु सु वेला वखतु कवणु कवण थिति कवणु वारु ॥

Kavaṇ so velā vakẖaṯ kavaṇ kavaṇ thiṯ kavaṇ vār.

ਕਵਣਿ ਸਿ ਰੁਤੀ ਮਾਹੁ ਕਵਣੁ ਜਿਤੁ ਹੋਆ ਆਕਾਰੁ ॥

कवणि सि रुती माहु कवणु जितु होआ आकारु ॥

Kavaṇ sė ruṯī māhu kavaṇ jiṯ ho▫ā ākār.

ਵੇਲ ਨ ਪਾਈਆ ਪੰਡਤੀ ਜਿ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ਪੁਰਾਣੁ ॥

वेल न पाईआ पंडती जि होवै लेखु पुराणु ॥

vel na pā▫ī▫ā pandṯī jė hovai lekẖ purāṇ.

ਵਖਤੁ ਨ ਪਾਇਓ ਕਾਦੀਆ ਜਿ ਲਿਖਨਿ ਲੇਖੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥

वखतु न पाइओ कादीआ जि लिखनि लेखु कुराणु ॥

vakẖaṯ na pā▫i▫o kāḏī▫ā jė likẖan lekẖ kurāṇ.

ਥਿਤਿ ਵਾਰੁ ਨਾ ਜੋਗੀ ਜਾਣੈ ਰੁਤਿ ਮਾਹੁ ਨਾ ਕੋਈ ॥

थिति वारु ना जोगी जाणै रुति माहु ना कोई ॥

Thiṯ vār nā jogī jāṇai ruṯ māhu nā ko▫ī.

ਜਾ ਕਰਤਾ ਸਿਰਠੀ ਕਉ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥

जा करता सिरठी कउ साजे आपे जाणै सोई ॥

Jā karṯā sirṯẖī ka▫o sāje āpe jāṇai so▫ī.

ਕਿਵ ਕਰਿ ਆਖਾ ਕਿਵ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਉ ਵਰਨੀ ਕਿਵ ਜਾਣਾ ॥

किव करि आखा किव सालाही किउ वरनी किव जाणा ॥

Kiv kar ākẖā kiv sālāhī ki▫o varnī kiv jāṇā.
ਨਾਨਕ ਆਖਣਿ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਇਕ ਦੂ ਇਕੁ ਸਿਆਣਾ ॥

नानक आखणि सभु को आखै इक दू इकु सिआणा ॥

Nānak ākẖaṇ sabẖ ko ākẖai ik ḏū ik si▫āṇā.

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡੀ ਨਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਕਾ ਹੋਵੈ ॥

वडा साहिबु वडी नाई कीता जा का होवै ॥

vadā sāhib vadī nā▫ī kīṯā jā kā hovai.

ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੌ ਜਾਣੈ ਅਗੈ ਗਇਆ ਨ ਸੋਹੈ ॥੨੧॥

नानक जे को आपौ जाणै अगै गइआ न सोहै ॥२१॥

Nānak je ko āpou jāṇai agai ga▫i▫ā na sohai. ||21||

ਪਾਤਾਲਾ ਪਾਤਾਲ ਲਖ ਆਗਾਸਾ ਆਗਾਸ ॥

पाताला पाताल लख आगासा आगास ॥

Pāṯālā pāṯāl lakẖ āgāsā āgās.

ਓੜਕ ਓੜਕ ਭਾਲਿ ਥਕੇ ਵੇਦ ਕਹਨਿ ਇਕ ਵਾਤ ॥

ओड़क ओड़क भालि थके वेद कहनि इक वात ॥

Oṛak oṛak bẖāl thake veḏ kahan ik vāṯ.

ਸਹਸ ਅਠਾਰਹ ਕਹਨਿ ਕਤੇਬਾ ਅਸੁਲੂ ਇਕੁ ਧਾਤੁ ॥

सहस अठारह कहनि कतेबा असुलू इकु धातु ॥

Sahas aṯẖārah kahan kaṯebā asulū ik ḏẖāṯ.

ਲੇਖਾ ਹੋਇ ਤ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੈ ਹੋਇ ਵਿਣਾਸੁ ॥

लेखा होइ त लिखीऐ लेखै होइ विणासु ॥

Lekẖā ho▫e ṯa likī▫ai lekẖai ho▫e viṇās.

ਨਾਨਕ ਵਡਾ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੁ ॥੨੨॥

नानक वडा आखीऐ आपे जाणै आपु ॥२२॥

Nānak vadā ākẖī▫ai āpe jāṇai āp. ||22||

ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਿ ਏਤੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈਆ ॥

सालाही सालाहि एती सुरति न पाईआ ॥

Sālāhī sālāhi eṯī suraṯ na pā▫ī▫ā.

ਨਦੀਆ ਅਤੈ ਵਾਹ ਪਵਹਿ ਸਮੁੰਦਿ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ॥

नदीआ अतै वाह पवहि समुंदि न जाणीअहि ॥

Naḏī▫ā aṯai vāh pavahi samunḏ na jāṇī▫ahi.

ਸਮੁੰਦ ਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨ ਗਿਰਹਾ ਸੇਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ॥

समुंद साह सुलतान गिरहा सेती मालु धनु ॥

Samunḏ sāh sulṯān girhā seṯī māl ḏẖan.

ਕੀੜੀ ਤੁਲਿ ਨ ਹੋਵਨੀ ਜੇ ਤਿਸੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰਹਿ ॥੨੩॥

कीड़ी तुलि न होवनी जे तिसु मनहु न वीसरहि ॥२३॥

Kīṛī ṯul na hovnī je ṯis manhu na vīsrahi. ||23||

ਅੰਤੁ ਨ ਸਿਫਤੀ ਕਹਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥

अंतु न सिफती कहणि न अंतु ॥

Anṯ na sifṯī kahaṇ na anṯ.

ਅੰਤੁ ਨ ਕਰਣੈ ਦੇਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥

अंतु न करणै देणि न अंतु ॥

Anṯ na karṇai ḏeṇ na anṯ.

ਅੰਤੁ ਨ ਵੇਖਣਿ ਸੁਣਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥

अंतु न वेखणि सुणणि न अंतु ॥

Anṯ na vekẖaṇ suṇaṇ na anṯ.

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਆ ਮਨਿ ਮੰਤੁ ॥

अंतु न जापै किआ मनि मंतु ॥

Anṯ na jāpai ki▫ā man manṯ.

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥

अंतु न जापै कीता आकारु ॥

Anṯ na jāpai kīṯā ākār.

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

अंतु न जापै पारावारु ॥

Anṯ na jāpai pārāvār.

ਅੰਤ ਕਾਰਣਿ ਕੇਤੇ ਬਿਲਲਾਹਿ ॥

अंत कारणि केते बिललाहि ॥

Anṯ kāraṇ keṯe billāhi.

ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਪਾਏ ਜਾਹਿ ॥

ता के अंत न पाए जाहि ॥

Ŧā ke anṯ na pā▫e jāhi.

ਏਹੁ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

एहु अंतु न जाणै कोइ ॥

Ėhu anṯ na jāṇai ko▫e.

ਬਹੁਤਾ ਕਹੀਐ ਬਹੁਤਾ ਹੋਇ ॥

बहुता कहीऐ बहुता होइ ॥

Bahuṯā kahī▫ai bahuṯā ho▫e.

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਊਚਾ ਥਾਉ ॥

वडा साहिबु ऊचा थाउ ॥

vadā sāhib ūcẖā thā▫o.

ਊਚੇ ਉਪਰਿ ਊਚਾ ਨਾਉ ॥

ऊचे उपरि ऊचा नाउ ॥

Ūcẖe upar ūcẖā nā▫o.

ਏਵਡੁ ਊਚਾ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥

एवडु ऊचा होवै कोइ ॥

Ėvad ūcẖā hovai ko▫e.

ਤਿਸੁ ਊਚੇ ਕਉ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥

तिसु ऊचे कउ जाणै सोइ ॥

Ŧis ūcẖe ka▫o jāṇai so▫e.

ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਆਪਿ ॥

जेवडु आपि जाणै आपि आपि ॥

Jevad āp jāṇai āp āp.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੀ ਦਾਤਿ ॥੨੪॥

नानक नदरी करमी दाति ॥२४॥

Nānak naḏrī karmī ḏāṯ. ||24||

ਬਹੁਤਾ ਕਰਮੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾ ਜਾਇ ॥

बहुता करमु लिखिआ ना जाइ ॥

Bahuṯā karam likẖi▫ā nā jā▫e.

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥

वडा दाता तिलु न तमाइ ॥

vadā ḏāṯā ṯil na ṯamā▫e.

ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਜੋਧ ਅਪਾਰ ॥

केते मंगहि जोध अपार ॥

Keṯe mangahi joḏẖ apār.

ਕੇਤਿਆ ਗਣਤ ਨਹੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

केतिआ गणत नही वीचारु ॥

Keṯi▫ā gaṇaṯ nahī vīcẖār.

ਕੇਤੇ ਖਪਿ ਤੁਟਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥

केते खपि तुटहि वेकार ॥

Keṯe kẖap ṯutahi vekār.

ਕੇਤੇ ਲੈ ਲੈ ਮੁਕਰੁ ਪਾਹਿ ॥

केते लै लै मुकरु पाहि ॥

Keṯe lai lai mukar pāhi.

ਕੇਤੇ ਮੂਰਖ ਖਾਹੀ ਖਾਹਿ ॥

केते मूरख खाही खाहि ॥

Keṯe mūrakẖ kẖāhī kẖāhi.

ਕੇਤਿਆ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਦ ਮਾਰ ॥

केतिआ दूख भूख सद मार ॥

Keṯi▫ā ḏūkẖ bẖūkẖ saḏ mār.

ਏਹਿ ਭਿ ਦਾਤਿ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਰ ॥

एहि भि दाति तेरी दातार ॥

Ėhi bẖė ḏāṯ ṯerī ḏāṯār.

ਬੰਦਿ ਖਲਾਸੀ ਭਾਣੈ ਹੋਇ ॥

बंदि खलासी भाणै होइ ॥

Banḏ kẖalāsī bẖāṇai ho▫e.

ਹੋਰੁ ਆਖਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

होरु आखि न सकै कोइ ॥

Hor ākẖ na sakai ko▫e.

ਜੇ ਕੋ ਖਾਇਕੁ ਆਖਣਿ ਪਾਇ ॥

जे को खाइकु आखणि पाइ ॥

Je ko kẖā▫ik ākẖaṇ pā▫e.

ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਜੇਤੀਆ ਮੁਹਿ ਖਾਇ ॥

ओहु जाणै जेतीआ मुहि खाइ ॥

Oh jāṇai jeṯī▫ā muhi kẖā▫e.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

आपे जाणै आपे देइ ॥

Āpe jāṇai āpe ḏe▫e.

ਆਖਹਿ ਸਿ ਭਿ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥

आखहि सि भि केई केइ ॥

Ākẖahi sė bẖė ke▫ī ke▫e.

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ॥

जिस नो बखसे सिफति सालाह ॥

Jis no bakẖse sifaṯ sālāh.

ਨਾਨਕ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥੨੫॥

नानक पातिसाही पातिसाहु ॥२५॥

Nānak pāṯisāhī pāṯisāhu. ||25||

ਅਮੁਲ ਗੁਣ ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰ ॥

अमुल गुण अमुल वापार ॥

Amul guṇ amul vāpār.

ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰੀਏ ਅਮੁਲ ਭੰਡਾਰ ॥

अमुल वापारीए अमुल भंडार ॥

Amul vāpārī▫e amul bẖandār.

ਅਮੁਲ ਆਵਹਿ ਅਮੁਲ ਲੈ ਜਾਹਿ ॥

अमुल आवहि अमुल लै जाहि ॥

Amul āvahi amul lai jāhi.

ਅਮੁਲ ਭਾਇ ਅਮੁਲਾ ਸਮਾਹਿ ॥

अमुल भाइ अमुला समाहि ॥

Amul bẖā▫e amulā samāhi.

ਅਮੁਲੁ ਧਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਦੀਬਾਣੁ ॥

अमुलु धरमु अमुलु दीबाणु ॥

Amul ḏẖaram amul ḏībāṇ.

ਅਮੁਲੁ ਤੁਲੁ ਅਮੁਲੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

अमुलु तुलु अमुलु परवाणु ॥

Amul ṯul amul parvāṇ.

ਅਮੁਲੁ ਬਖਸੀਸ ਅਮੁਲੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥

अमुलु बखसीस अमुलु नीसाणु ॥

Amul bakẖsīs amul nīsāṇ.

ਅਮੁਲੁ ਕਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥

अमुलु करमु अमुलु फुरमाणु ॥

Amul karam amul furmāṇ.

ਅਮੁਲੋ ਅਮੁਲੁ ਆਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

अमुलो अमुलु आखिआ न जाइ ॥

Amulo amul ākẖi▫ā na jā▫e.

ਆਖਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

आखि आखि रहे लिव लाइ ॥

Ākẖ ākẖ rahe liv lā▫e.

ਆਖਹਿ ਵੇਦ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥

आखहि वेद पाठ पुराण ॥

Ākẖahi veḏ pāṯẖ purāṇ.

ਆਖਹਿ ਪੜੇ ਕਰਹਿ ਵਖਿਆਣ ॥

आखहि पड़े करहि वखिआण ॥

Ākẖahi paṛe karahi vakẖi▫āṇ.

ਆਖਹਿ ਬਰਮੇ ਆਖਹਿ ਇੰਦ ॥

आखहि बरमे आखहि इंद ॥

Ākẖahi barme ākẖahi inḏ.
ਆਖਹਿ ਗੋਪੀ ਤੈ ਗੋਵਿੰਦ ॥

आखहि गोपी तै गोविंद ॥

Ākẖahi gopī ṯai govinḏ.

ਆਖਹਿ ਈਸਰ ਆਖਹਿ ਸਿਧ ॥

आखहि ईसर आखहि सिध ॥

Ākẖahi īsar ākẖahi siḏẖ.

ਆਖਹਿ ਕੇਤੇ ਕੀਤੇ ਬੁਧ ॥

आखहि केते कीते बुध ॥

Ākẖahi keṯe kīṯe buḏẖ.

ਆਖਹਿ ਦਾਨਵ ਆਖਹਿ ਦੇਵ ॥

आखहि दानव आखहि देव ॥

Ākẖahi ḏānav ākẖahi ḏev.

ਆਖਹਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਸੇਵ ॥

आखहि सुरि नर मुनि जन सेव ॥

Ākẖahi sur nar mun jan sev.

ਕੇਤੇ ਆਖਹਿ ਆਖਣਿ ਪਾਹਿ ॥

केते आखहि आखणि पाहि ॥

Keṯe ākẖahi ākẖaṇ pāhi.

ਕੇਤੇ ਕਹਿ ਕਹਿ ਉਠਿ ਉਠਿ ਜਾਹਿ ॥

केते कहि कहि उठि उठि जाहि ॥

Keṯe kahi kahi uṯẖ uṯẖ jāhi.

ਏਤੇ ਕੀਤੇ ਹੋਰਿ ਕਰੇਹਿ ॥

एते कीते होरि करेहि ॥

Ėṯe kīṯe hor karehi.

ਤਾ ਆਖਿ ਨ ਸਕਹਿ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥

ता आखि न सकहि केई केइ ॥

Ŧā ākẖ na sakahi ke▫ī ke▫e.

ਜੇਵਡੁ ਭਾਵੈ ਤੇਵਡੁ ਹੋਇ ॥

जेवडु भावै तेवडु होइ ॥

Jevad bẖāvai ṯevad ho▫e.

ਨਾਨਕ ਜਾਣੈ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥

नानक जाणै साचा सोइ ॥

Nānak jāṇai sācẖā so▫e.

ਜੇ ਕੋ ਆਖੈ ਬੋਲੁਵਿਗਾੜੁ ॥

जे को आखै बोलुविगाड़ु ॥

Je ko ākẖai boluvigāṛ.

ਤਾ ਲਿਖੀਐ ਸਿਰਿ ਗਾਵਾਰਾ ਗਾਵਾਰੁ ॥੨੬॥

ता लिखीऐ सिरि गावारा गावारु ॥२६॥

Ŧā likī▫ai sir gāvārā gāvār. ||26||

ਸੋ ਦਰੁ ਕੇਹਾ ਸੋ ਘਰੁ ਕੇਹਾ ਜਿਤੁ ਬਹਿ ਸਰਬ ਸਮਾਲੇ ॥

सो दरु केहा सो घरु केहा जितु बहि सरब समाले ॥

So ḏar kehā so gẖar kehā jiṯ bahi sarab samāle.

ਵਾਜੇ ਨਾਦ ਅਨੇਕ ਅਸੰਖਾ ਕੇਤੇ ਵਾਵਣਹਾਰੇ ॥

वाजे नाद अनेक असंखा केते वावणहारे ॥

vāje nāḏ anek asankẖā keṯe vāvaṇhāre.

ਕੇਤੇ ਰਾਗ ਪਰੀ ਸਿਉ ਕਹੀਅਨਿ ਕੇਤੇ ਗਾਵਣਹਾਰੇ ॥

केते राग परी सिउ कहीअनि केते गावणहारे ॥

Keṯe rāg parī si▫o kahī▫an keṯe gāvaṇhāre.

ਗਾਵਹਿ ਤੁਹਨੋ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਗਾਵੈ ਰਾਜਾ ਧਰਮੁ ਦੁਆਰੇ ॥

गावहि तुहनो पउणु पाणी बैसंतरु गावै राजा धरमु दुआरे ॥

Gāvahi ṯuhno pa▫uṇ pāṇī baisanṯar gāvai rājā ḏẖaram ḏu▫āre.

ਗਾਵਹਿ ਚਿਤੁ ਗੁਪਤੁ ਲਿਖਿ ਜਾਣਹਿ ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਧਰਮੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥

गावहि चितु गुपतु लिखि जाणहि लिखि लिखि धरमु वीचारे ॥

Gāvahi cẖiṯ gupaṯ likẖ jāṇėh likẖ likẖ ḏẖaram vīcẖāre.

ਗਾਵਹਿ ਈਸਰੁ ਬਰਮਾ ਦੇਵੀ ਸੋਹਨਿ ਸਦਾ ਸਵਾਰੇ ॥

गावहि ईसरु बरमा देवी सोहनि सदा सवारे ॥

Gāvahi īsar barmā ḏevī sohan saḏā savāre.

ਗਾਵਹਿ ਇੰਦ ਇਦਾਸਣਿ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਿਆ ਦਰਿ ਨਾਲੇ ॥

गावहि इंद इदासणि बैठे देवतिआ दरि नाले ॥

Gāvahi inḏ iḏāsaṇ baiṯẖe ḏeviṯi▫ā ḏar nāle.

ਗਾਵਹਿ ਸਿਧ ਸਮਾਧੀ ਅੰਦਰਿ ਗਾਵਨਿ ਸਾਧ ਵਿਚਾਰੇ ॥

गावहि सिध समाधी अंदरि गावनि साध विचारे ॥

Gāvahi siḏẖ samāḏẖī anḏar gāvan sāḏẖ vicẖāre.

ਗਾਵਨਿ ਜਤੀ ਸਤੀ ਸੰਤੋਖੀ ਗਾਵਹਿ ਵੀਰ ਕਰਾਰੇ ॥

गावनि जती सती संतोखी गावहि वीर करारे ॥

Gāvan jaṯī saṯī sanṯokẖī gāvahi vīr karāre.

ਗਾਵਨਿ ਪੰਡਿਤ ਪੜਨਿ ਰਖੀਸਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵੇਦਾ ਨਾਲੇ ॥

गावनि पंडित पड़नि रखीसर जुगु जुगु वेदा नाले ॥

Gāvan pandiṯ paṛan rakẖīsar jug jug veḏā nāle.

ਗਾਵਹਿ ਮੋਹਣੀਆ ਮਨੁ ਮੋਹਨਿ ਸੁਰਗਾ ਮਛ ਪਇਆਲੇ ॥

गावहि मोहणीआ मनु मोहनि सुरगा मछ पइआले ॥

Gāvahi mohṇī▫ā man mohan surgā macẖẖ pa▫i▫āle.

ਗਾਵਨਿ ਰਤਨ ਉਪਾਏ ਤੇਰੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਲੇ ॥

गावनि रतन उपाए तेरे अठसठि तीरथ नाले ॥

Gāvan raṯan upā▫e ṯere aṯẖsaṯẖ ṯirath nāle.

ਗਾਵਹਿ ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ ਗਾਵਹਿ ਖਾਣੀ ਚਾਰੇ ॥

गावहि जोध महाबल सूरा गावहि खाणी चारे ॥

Gāvahi joḏẖ mahābal sūrā gāvahi kẖāṇī cẖāre.

ਗਾਵਹਿ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਵਰਭੰਡਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਖੇ ਧਾਰੇ ॥

गावहि खंड मंडल वरभंडा करि करि रखे धारे ॥

Gāvahi kẖand mandal varbẖandā kar kar rakẖe ḏẖāre.

ਸੇਈ ਤੁਧੁਨੋ ਗਾਵਹਿ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਨਿ ਰਤੇ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਰਸਾਲੇ ॥

सेई तुधुनो गावहि जो तुधु भावनि रते तेरे भगत रसाले ॥

Se▫ī ṯuḏẖuno gāvahi jo ṯuḏẖ bẖāvan raṯe ṯere bẖagaṯ rasāle.

ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਗਾਵਨਿ ਸੇ ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਵੀਚਾਰੇ ॥

होरि केते गावनि से मै चिति न आवनि नानकु किआ वीचारे ॥

Hor keṯe gāvan se mai cẖiṯ na āvan Nānak ki▫ā vīcẖāre.

ਸੋਈ ਸੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ॥

सोई सोई सदा सचु साहिबु साचा साची नाई ॥

So▫ī so▫ī saḏā sacẖ sāhib sācẖā sācẖī nā▫ī.

ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ਜਾਇ ਨ ਜਾਸੀ ਰਚਨਾ ਜਿਨਿ ਰਚਾਈ ॥

है भी होसी जाइ न जासी रचना जिनि रचाई ॥

Hai bẖī hosī jā▫e na jāsī racẖnā jin racẖā▫ī.

ਰੰਗੀ ਰੰਗੀ ਭਾਤੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜਿਨਸੀ ਮਾਇਆ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ॥

रंगी रंगी भाती करि करि जिनसी माइआ जिनि उपाई ॥

Rangī rangī bẖāṯī kar kar jinsī mā▫i▫ā jin upā▫ī.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਜਿਵ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ॥

करि करि वेखै कीता आपणा जिव तिस दी वडिआई ॥

Kar kar vekẖai kīṯā āpṇā jiv ṯis ḏī vadi▫ā▫ī.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥

जो तिसु भावै सोई करसी हुकमु न करणा जाई ॥

Jo ṯis bẖāvai so▫ī karsī hukam na karṇā jā▫ī.

ਸੋ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਿਬੁ ਨਾਨਕ ਰਹਣੁ ਰਜਾਈ ॥੨੭॥

सो पातिसाहु साहा पातिसाहिबु नानक रहणु रजाई ॥२७॥

So pāṯisāhu sāhā pāṯisāhib Nānak rahaṇ rajā▫ī. ||27||

ਮੁੰਦਾ ਸੰਤੋਖੁ ਸਰਮੁ ਪਤੁ ਝੋਲੀ ਧਿਆਨ ਕੀ ਕਰਹਿ ਬਿਭੂਤਿ ॥

मुंदा संतोखु सरमु पतु झोली धिआन की करहि बिभूति ॥

Munḏa sanṯokẖ saram paṯ jẖolī ḏẖi▫ān kī karahi bibẖūṯ.

ਖਿੰਥਾ ਕਾਲੁ ਕੁਆਰੀ ਕਾਇਆ ਜੁਗਤਿ ਡੰਡਾ ਪਰਤੀਤਿ ॥

खिंथा कालु कुआरी काइआ जुगति डंडा परतीति ॥

Kẖinthā kāl ku▫ārī kā▫i▫ā jugaṯ dandā parṯīṯ.

ਆਈ ਪੰਥੀ ਸਗਲ ਜਮਾਤੀ ਮਨਿ ਜੀਤੈ ਜਗੁ ਜੀਤੁ ॥

आई पंथी सगल जमाती मनि जीतै जगु जीतु ॥

Ā▫ī panthī sagal jamāṯī man jīṯai jag jīṯ.

ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥

आदेसु तिसै आदेसु ॥

Āḏes ṯisai āḏes.

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੨੮॥

आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु ॥२८॥

Āḏ anīl anāḏ anāhaṯ jug jug eko ves. ||28||

ਭੁਗਤਿ ਗਿਆਨੁ ਦਇਆ ਭੰਡਾਰਣਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਾਜਹਿ ਨਾਦ ॥

भुगति गिआनु दइआ भंडारणि घटि घटि वाजहि नाद ॥

Bẖugaṯ gi▫ān ḏa▫i▫ā bẖandāraṇ gẖat gẖat vājėh nāḏ.

ਆਪਿ ਨਾਥੁ ਨਾਥੀ ਸਭ ਜਾ ਕੀ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਅਵਰਾ ਸਾਦ ॥

आपि नाथु नाथी सभ जा की रिधि सिधि अवरा साद ॥

Āp nāth nāthī sabẖ jā kī riḏẖ siḏẖ avrā sāḏ.

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਦੁਇ ਕਾਰ ਚਲਾਵਹਿ ਲੇਖੇ ਆਵਹਿ ਭਾਗ ॥

संजोगु विजोगु दुइ कार चलावहि लेखे आवहि भाग ॥

Sanjog vijog ḏu▫e kār cẖalāvėh lekẖe āvahi bẖāg.
ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥

आदेसु तिसै आदेसु ॥

Āḏes ṯisai āḏes.

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੨੯॥

आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु ॥२९॥

Āḏ anīl anāḏ anāhaṯ jug jug eko ves. ||29||

ਏਕਾ ਮਾਈ ਜੁਗਤਿ ਵਿਆਈ ਤਿਨਿ ਚੇਲੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

एका माई जुगति विआई तिनि चेले परवाणु ॥

Ėkā mā▫ī jugaṯ vi▫ā▫ī ṯin cẖele parvāṇ.

ਇਕੁ ਸੰਸਾਰੀ ਇਕੁ ਭੰਡਾਰੀ ਇਕੁ ਲਾਏ ਦੀਬਾਣੁ ॥

इकु संसारी इकु भंडारी इकु लाए दीबाणु ॥

Ik sansārī ik bẖandārī ik lā▫e ḏībāṇ.

ਜਿਵ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ਜਿਵ ਹੋਵੈ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥

जिव तिसु भावै तिवै चलावै जिव होवै फुरमाणु ॥

Jiv ṯis bẖāvai ṯivai cẖalāvai jiv hovai furmāṇ.

ਓਹੁ ਵੇਖੈ ਓਨਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਬਹੁਤਾ ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ ॥

ओहु वेखै ओना नदरि न आवै बहुता एहु विडाणु ॥

Oh vekẖai onā naḏar na āvai bahuṯā ehu vidāṇ.

ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥

आदेसु तिसै आदेसु ॥

Āḏes ṯisai āḏes.

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੩੦॥

आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु ॥३०॥

Āḏ anīl anāḏ anāhaṯ jug jug eko ves. ||30||

ਆਸਣੁ ਲੋਇ ਲੋਇ ਭੰਡਾਰ ॥

आसणु लोइ लोइ भंडार ॥

Āsaṇ lo▫e lo▫e bẖandār.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਪਾਇਆ ਸੁ ਏਕਾ ਵਾਰ ॥

जो किछु पाइआ सु एका वार ॥

Jo kicẖẖ pā▫i▫ā so ekā vār.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥

करि करि वेखै सिरजणहारु ॥

Kar kar vekẖai sirjaṇhār.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ॥

नानक सचे की साची कार ॥

Nānak sacẖe kī sācẖī kār.

ਆਦੇਸੁ ਤਿਸੈ ਆਦੇਸੁ ॥

आदेसु तिसै आदेसु ॥

Āḏes ṯisai āḏes.

ਆਦਿ ਅਨੀਲੁ ਅਨਾਦਿ ਅਨਾਹਤਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਵੇਸੁ ॥੩੧॥

आदि अनीलु अनादि अनाहति जुगु जुगु एको वेसु ॥३१॥

Āḏ anīl anāḏ anāhaṯ jug jug eko ves. ||31||

ਇਕ ਦੂ ਜੀਭੌ ਲਖ ਹੋਹਿ ਲਖ ਹੋਵਹਿ ਲਖ ਵੀਸ ॥

इक दू जीभौ लख होहि लख होवहि लख वीस ॥

Ik ḏū jībẖou lakẖ hohi lakẖ hovėh lakẖ vīs.

ਲਖੁ ਲਖੁ ਗੇੜਾ ਆਖੀਅਹਿ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਜਗਦੀਸ ॥

लखु लखु गेड़ा आखीअहि एकु नामु जगदीस ॥

Lakẖ lakẖ geṛā ākẖī▫ahi ek nām jagḏīs.

ਏਤੁ ਰਾਹਿ ਪਤਿ ਪਵੜੀਆ ਚੜੀਐ ਹੋਇ ਇਕੀਸ ॥

एतु राहि पति पवड़ीआ चड़ीऐ होइ इकीस ॥

Ėṯ rāhi paṯ pavṛī▫ā cẖaṛī▫ai ho▫e ikīs.

ਸੁਣਿ ਗਲਾ ਆਕਾਸ ਕੀ ਕੀਟਾ ਆਈ ਰੀਸ ॥

सुणि गला आकास की कीटा आई रीस ॥

Suṇ galā ākās kī kītā ā▫ī rīs.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਕੂੜੀ ਕੂੜੈ ਠੀਸ ॥੩੨॥

नानक नदरी पाईऐ कूड़ी कूड़ै ठीस ॥३२॥

Nānak naḏrī pā▫ī▫ai kūṛī kūrhai ṯẖīs. ||32||

ਆਖਣਿ ਜੋਰੁ ਚੁਪੈ ਨਹ ਜੋਰੁ ॥

आखणि जोरु चुपै नह जोरु ॥

Ākẖaṇ jor cẖupai nah jor.

ਜੋਰੁ ਨ ਮੰਗਣਿ ਦੇਣਿ ਨ ਜੋਰੁ ॥

जोरु न मंगणि देणि न जोरु ॥

Jor na mangaṇ ḏeṇ na jor.

ਜੋਰੁ ਨ ਜੀਵਣਿ ਮਰਣਿ ਨਹ ਜੋਰੁ ॥

जोरु न जीवणि मरणि नह जोरु ॥

Jor na jīvaṇ maraṇ nah jor.

ਜੋਰੁ ਨ ਰਾਜਿ ਮਾਲਿ ਮਨਿ ਸੋਰੁ ॥

जोरु न राजि मालि मनि सोरु ॥

Jor na rāj māl man sor.

ਜੋਰੁ ਨ ਸੁਰਤੀ ਗਿਆਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

जोरु न सुरती गिआनि वीचारि ॥

Jor na surṯī gi▫ān vīcẖār.

ਜੋਰੁ ਨ ਜੁਗਤੀ ਛੁਟੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

जोरु न जुगती छुटै संसारु ॥

Jor na jugṯī cẖẖutai sansār.

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਜੋਰੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸੋਇ ॥

जिसु हथि जोरु करि वेखै सोइ ॥

Jis hath jor kar vekẖai so▫e.

ਨਾਨਕ ਉਤਮੁ ਨੀਚੁ ਨ ਕੋਇ ॥੩੩॥

नानक उतमु नीचु न कोइ ॥३३॥

Nānak uṯam nīcẖ na ko▫e. ||33||

ਰਾਤੀ ਰੁਤੀ ਥਿਤੀ ਵਾਰ ॥

राती रुती थिती वार ॥

Rāṯī ruṯī thiṯī vār.

ਪਵਣ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਪਾਤਾਲ ॥

पवण पाणी अगनी पाताल ॥

Pavaṇ pāṇī agnī pāṯāl.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਥਾਪਿ ਰਖੀ ਧਰਮ ਸਾਲ ॥

तिसु विचि धरती थापि रखी धरम साल ॥

Ŧis vicẖ ḏẖarṯī thāp rakẖī ḏẖaram sāl.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਕੇ ਰੰਗ ॥

तिसु विचि जीअ जुगति के रंग ॥

Ŧis vicẖ jī▫a jugaṯ ke rang.

ਤਿਨ ਕੇ ਨਾਮ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤ ॥

तिन के नाम अनेक अनंत ॥

Ŧin ke nām anek ananṯ.

ਕਰਮੀ ਕਰਮੀ ਹੋਇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

करमी करमी होइ वीचारु ॥

Karmī karmī ho▫e vīcẖār.

ਸਚਾ ਆਪਿ ਸਚਾ ਦਰਬਾਰੁ ॥

सचा आपि सचा दरबारु ॥

Sacẖā āp sacẖā ḏarbār.

ਤਿਥੈ ਸੋਹਨਿ ਪੰਚ ਪਰਵਾਣੁ ॥

तिथै सोहनि पंच परवाणु ॥

Ŧithai sohan pancẖ parvāṇ.

ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥

नदरी करमि पवै नीसाणु ॥

Naḏrī karam pavai nīsāṇ.

ਕਚ ਪਕਾਈ ਓਥੈ ਪਾਇ ॥

कच पकाई ओथै पाइ ॥

Kacẖ pakā▫ī othai pā▫e.

ਨਾਨਕ ਗਇਆ ਜਾਪੈ ਜਾਇ ॥੩੪॥

नानक गइआ जापै जाइ ॥३४॥

Nānak ga▫i▫ā jāpai jā▫e. ||34||

ਧਰਮ ਖੰਡ ਕਾ ਏਹੋ ਧਰਮੁ ॥

धरम खंड का एहो धरमु ॥

Ḏẖaram kẖand kā eho ḏẖaram.

ਗਿਆਨ ਖੰਡ ਕਾ ਆਖਹੁ ਕਰਮੁ ॥

गिआन खंड का आखहु करमु ॥

Gi▫ān kẖand kā ākẖhu karam.

ਕੇਤੇ ਪਵਣ ਪਾਣੀ ਵੈਸੰਤਰ ਕੇਤੇ ਕਾਨ ਮਹੇਸ ॥

केते पवण पाणी वैसंतर केते कान महेस ॥

Keṯe pavaṇ pāṇī vaisanṯar keṯe kān mahes.

ਕੇਤੇ ਬਰਮੇ ਘਾੜਤਿ ਘੜੀਅਹਿ ਰੂਪ ਰੰਗ ਕੇ ਵੇਸ ॥

केते बरमे घाड़ति घड़ीअहि रूप रंग के वेस ॥

Keṯe barme gẖāṛaṯ gẖaṛī▫ahi rūp rang ke ves.

ਕੇਤੀਆ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਮੇਰ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਧੂ ਉਪਦੇਸ ॥

केतीआ करम भूमी मेर केते केते धू उपदेस ॥

Keṯī▫ā karam bẖūmī mer keṯe keṯe ḏẖū upḏes.

ਕੇਤੇ ਇੰਦ ਚੰਦ ਸੂਰ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਮੰਡਲ ਦੇਸ ॥

केते इंद चंद सूर केते केते मंडल देस ॥

Keṯe inḏ cẖanḏ sūr keṯe keṯe mandal ḏes.

ਕੇਤੇ ਸਿਧ ਬੁਧ ਨਾਥ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਦੇਵੀ ਵੇਸ ॥

केते सिध बुध नाथ केते केते देवी वेस ॥

Keṯe siḏẖ buḏẖ nāth keṯe keṯe ḏevī ves.

ਕੇਤੇ ਦੇਵ ਦਾਨਵ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ ਕੇਤੇ ਰਤਨ ਸਮੁੰਦ ॥

केते देव दानव मुनि केते केते रतन समुंद ॥

Keṯe ḏev ḏānav mun keṯe keṯe raṯan samunḏ.

ਕੇਤੀਆ ਖਾਣੀ ਕੇਤੀਆ ਬਾਣੀ ਕੇਤੇ ਪਾਤ ਨਰਿੰਦ ॥

केतीआ खाणी केतीआ बाणी केते पात नरिंद ॥

Keṯī▫ā kẖāṇī keṯī▫ā baṇī keṯe pāṯ narinḏ.

ਕੇਤੀਆ ਸੁਰਤੀ ਸੇਵਕ ਕੇਤੇ ਨਾਨਕ ਅੰਤੁ ਨ ਅੰਤੁ ॥੩੫॥

केतीआ सुरती सेवक केते नानक अंतु न अंतु ॥३५॥

Keṯī▫ā surṯī sevak keṯe Nānak anṯ na anṯ. ||35||

ਗਿਆਨ ਖੰਡ ਮਹਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਚੰਡੁ ॥

गिआन खंड महि गिआनु परचंडु ॥

Gi▫ān kẖand mėh gi▫ān parcẖand.

ਤਿਥੈ ਨਾਦ ਬਿਨੋਦ ਕੋਡ ਅਨੰਦੁ ॥

तिथै नाद बिनोद कोड अनंदु ॥

Ŧithai nāḏ binoḏ kod anand.
ਸਰਮ ਖੰਡ ਕੀ ਬਾਣੀ ਰੂਪੁ ॥

सरम खंड की बाणी रूपु ॥

Saram kẖand kī baṇī rūp.

ਤਿਥੈ ਘਾੜਤਿ ਘੜੀਐ ਬਹੁਤੁ ਅਨੂਪੁ ॥

तिथै घाड़ति घड़ीऐ बहुतु अनूपु ॥

Ŧithai gẖāṛaṯ gẖaṛī▫ai bahuṯ anūp.

ਤਾ ਕੀਆ ਗਲਾ ਕਥੀਆ ਨਾ ਜਾਹਿ ॥

ता कीआ गला कथीआ ना जाहि ॥

Ŧā kī▫ā galā kathī▫ā nā jāhi.

ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਪਿਛੈ ਪਛੁਤਾਇ ॥

जे को कहै पिछै पछुताइ ॥

Je ko kahai picẖẖai pacẖẖuṯā▫e.

ਤਿਥੈ ਘੜੀਐ ਸੁਰਤਿ ਮਤਿ ਮਨਿ ਬੁਧਿ ॥

तिथै घड़ीऐ सुरति मति मनि बुधि ॥

Ŧithai gẖaṛī▫ai suraṯ maṯ man buḏẖ.

ਤਿਥੈ ਘੜੀਐ ਸੁਰਾ ਸਿਧਾ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥੩੬॥

तिथै घड़ीऐ सुरा सिधा की सुधि ॥३६॥

Ŧithai gẖaṛī▫ai surā siḏẖā kī suḏẖ. ||36||

ਕਰਮ ਖੰਡ ਕੀ ਬਾਣੀ ਜੋਰੁ ॥

करम खंड की बाणी जोरु ॥

Karam kẖand kī baṇī jor.

ਤਿਥੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ਹੋਰੁ ॥

तिथै होरु न कोई होरु ॥

Ŧithai hor na ko▫ī hor.

ਤਿਥੈ ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰ ॥

तिथै जोध महाबल सूर ॥

Ŧithai joḏẖ mahābal sūr.

ਤਿਨ ਮਹਿ ਰਾਮੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰ ॥

तिन महि रामु रहिआ भरपूर ॥

Ŧin mėh rām rahi▫ā bẖarpūr.

ਤਿਥੈ ਸੀਤੋ ਸੀਤਾ ਮਹਿਮਾ ਮਾਹਿ ॥

तिथै सीतो सीता महिमा माहि ॥

Ŧithai sīṯo sīṯā mahimā māhi.

ਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਨ ਕਥਨੇ ਜਾਹਿ ॥

ता के रूप न कथने जाहि ॥

Ŧā ke rūp na kathne jāhi.

ਨਾ ਓਹਿ ਮਰਹਿ ਨ ਠਾਗੇ ਜਾਹਿ ॥

ना ओहि मरहि न ठागे जाहि ॥

Nā ohi marėh na ṯẖāge jāhi.

ਜਿਨ ਕੈ ਰਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

जिन कै रामु वसै मन माहि ॥

Jin kai rām vasai man māhi.

ਤਿਥੈ ਭਗਤ ਵਸਹਿ ਕੇ ਲੋਅ ॥

तिथै भगत वसहि के लोअ ॥

Ŧithai bẖagaṯ vasėh ke lo▫a.

ਕਰਹਿ ਅਨੰਦੁ ਸਚਾ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥

करहि अनंदु सचा मनि सोइ ॥

Karahi anand sacẖā man so▫e.

ਸਚ ਖੰਡਿ ਵਸੈ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

सच खंडि वसै निरंकारु ॥

Sacẖ kẖand vasai nirankār.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥

करि करि वेखै नदरि निहाल ॥

Kar kar vekẖai naḏar nihāl.

ਤਿਥੈ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਵਰਭੰਡ ॥

तिथै खंड मंडल वरभंड ॥

Ŧithai kẖand mandal varbẖand.

ਜੇ ਕੋ ਕਥੈ ਤ ਅੰਤ ਨ ਅੰਤ ॥

जे को कथै त अंत न अंत ॥

Je ko kathai ṯa anṯ na anṯ.

ਤਿਥੈ ਲੋਅ ਲੋਅ ਆਕਾਰ ॥

तिथै लोअ लोअ आकार ॥

Ŧithai lo▫a lo▫a ākār.

ਜਿਵ ਜਿਵ ਹੁਕਮੁ ਤਿਵੈ ਤਿਵ ਕਾਰ ॥

जिव जिव हुकमु तिवै तिव कार ॥

Jiv jiv hukam ṯivai ṯiv kār.

ਵੇਖੈ ਵਿਗਸੈ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

वेखै विगसै करि वीचारु ॥

vekẖai vigsai kar vīcẖār.

ਨਾਨਕ ਕਥਨਾ ਕਰੜਾ ਸਾਰੁ ॥੩੭॥

नानक कथना करड़ा सारु ॥३७॥

Nānak kathnā karṛā sār. ||37||

ਜਤੁ ਪਾਹਾਰਾ ਧੀਰਜੁ ਸੁਨਿਆਰੁ ॥

जतु पाहारा धीरजु सुनिआरु ॥

Jaṯ pāhārā ḏẖīraj suni▫ār.

ਅਹਰਣਿ ਮਤਿ ਵੇਦੁ ਹਥੀਆਰੁ ॥

अहरणि मति वेदु हथीआरु ॥

Ahraṇ maṯ veḏ hathī▫ār.

ਭਉ ਖਲਾ ਅਗਨਿ ਤਪ ਤਾਉ ॥

भउ खला अगनि तप ताउ ॥

Bẖa▫o kẖalā agan ṯap ṯā▫o.

ਭਾਂਡਾ ਭਾਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਿਤੁ ਢਾਲਿ ॥

भांडा भाउ अम्रितु तितु ढालि ॥

Bẖāʼndā bẖā▫o amriṯ ṯiṯ dẖāl.

ਘੜੀਐ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਟਕਸਾਲ ॥

घड़ीऐ सबदु सची टकसाल ॥

Gẖaṛī▫ai sabaḏ sacẖī taksāl.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਮੁ ਤਿਨ ਕਾਰ ॥

जिन कउ नदरि करमु तिन कार ॥

Jin ka▫o naḏar karam ṯin kār.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥੩੮॥

नानक नदरी नदरि निहाल ॥३८॥

Nānak naḏrī naḏar nihāl. ||38||
ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Salok.

ਪਵਣੁ ਗੁਰੂ ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਧਰਤਿ ਮਹਤੁ ॥

पवणु गुरू पाणी पिता माता धरति महतु ॥

Pavaṇ gurū pāṇī piṯā māṯā ḏẖaraṯ mahaṯ.

ਦਿਵਸੁ ਰਾਤਿ ਦੁਇ ਦਾਈ ਦਾਇਆ ਖੇਲੈ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥

दिवसु राति दुइ दाई दाइआ खेलै सगल जगतु ॥

Ḏivas rāṯ ḏu▫e ḏā▫ī ḏā▫i▫ā kẖelai sagal jagaṯ.

ਚੰਗਿਆਈਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ਵਾਚੈ ਧਰਮੁ ਹਦੂਰਿ ॥

चंगिआईआ बुरिआईआ वाचै धरमु हदूरि ॥

Cẖang▫ā▫ī▫ā buri▫ā▫ī▫ā vācẖai ḏẖaram haḏūr.

ਕਰਮੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੇ ਨੇੜੈ ਕੇ ਦੂਰਿ ॥

करमी आपो आपणी के नेड़ै के दूरि ॥

Karmī āpo āpṇī ke neṛai ke ḏūr.

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗਏ ਮਸਕਤਿ ਘਾਲਿ ॥

जिनी नामु धिआइआ गए मसकति घालि ॥

Jinī nām ḏẖi▫ā▫i▫ā ga▫e maskaṯ gẖāl.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਕੇਤੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੧॥

नानक ते मुख उजले केती छुटी नालि ॥१॥

Nānak ṯe mukẖ ujle keṯī cẖẖutī nāl. ||1||

Advertisements